Bakaliowe Rozkosze

Kasze

kasza kus kus

  • sposób podawania: z mięsem, rybami lub warzywami, dodawana do nadzienia, sałatek, zup, sosów a nawet zapiekanek. Może być jedzona także na słodko, w formie deseru z orzechami, bakaliami i miodem.
  • sposób przygotowania: jest bardzo szybka i łatwa w przygotowaniu – wystarczy zalać ją wodą, rosołem lub bulionem i gotowe.
    Aby ziarenka się mniej sklejały należy dodać trochę masła/oliwy/oleju.
  • właściwości: bogata w białko, zawiera fosfor, potas, żelazo.
    Na 100 g kaszy przypada: białko – ok 13 g, węglowodany – 73 g, tłuszcze – 2 g.
    Kus kus to kasza lekkostrawna, nie podrażnia żołądka. Może być spożywana przez osoby cierpiące na dolegliwości przewodu pokarmowego.
    Osoby cierpiące na cukrzycę powinny jeść kus kus rzadko i w małych ilościach (indeks glikemiczny wynosi 65).
    Nie zawiera glutenu.
  • przeciwwskazania: chorzy na celiakię, dzieci poniżej 10-tego miesiąca życia
  • produkowana w formie granulatu z kaszy manny, pszenicy durum i wody; kiedyś produkt uboczny mielenia pszenicy twardej durum.
  • używana w kuchni orientalnej i afrykańskiej (przede wszystkim Maroka, Algierii, Libii i Tunezji).
  • w tradycji muzułmańskiej ziarna kaszy kus kus są symbolem wielkiego bogactwa i szczęścia.
  • słowo „kuskus” pochodzi od słowa z języka arabskiego kaskasa i oznacza „rozbijać, tłuc”.



kasza kukurydziana

  • sposób podawania: do ciast, ciasteczek, gulaszy, pieczywa, omletów, zapiekanek, placków, klusek, pierożków do zagęszczanie sosów i zup, do panierek. Powszechnie używana jest w kuchni meksykańskiej do wyrobu tortilli, nachos, tacos. W kuchni rumuńskiej stosowana do przyrządzenia mamałygi, zaś w kuchni włoskiej do polenty.
  • sposób przygotowania: gotować na mleku, wodzie lub soku owocowym (1 szklanka kaszy = 2,5 szklanki płynu)
    np. kasza z twarogiem i warzywami tworzy ciekawy farsz; ugotowana w soku z dodatkiem owoców jest smacznym deserem.
  • w wypiekach kasza jest stosowana jako zamiennik jajka (1 łyżka kaszy powinna zostać rozrobiona w 2 łyżkach wody)
  • właściwości: nie zawiera glutenu, zawiera potas, magnez, fosfor, mikroelementy – selen, kobalt,
    jest lekkostrawna, idealna dla osób z chorobami przewodu pokarmowego, wątroby, czy dróg żółciowych.
    zawiera luiteinę, polecana jest m.in. dla osób chorym na zaćmę,
    przygotowana z mlekiem pomaga przy niemowlęcych zaparciach
  • z 1 kg surowej kaszy, po ugotowaniu otrzymamy 2 kg.
  • powstaje ze zmielonych ziaren kukurydzy
  • przeciwwskazania: osoby odchudzające się, chorzy na cukrzycę



kasza gryczana – prażona lub nieprażona

  • sposób podawania: wraz z warzywami stanowi ciekawy pomysł na farsz, do zapiekanek, placków, sałatek, gołąbków. Dodatek do sosów, pasztetów, mięs lub ryb.
  • sposób przygotowania: Kaszę należy dobrze wypłukać w wodzie. Następnie wrzucić do gotującej się, lekko posolonej wody. Dodać łyżkę masła. Gotować do momentu kiedy na gotującej się kaszy pojawią się „kratery” (ok. 15 minut), w tym momencie należy wyłączyć gaz a garnek przykryć. Kasza „dojdzie” pod przykryciem.
    Stosunek wody do kaszy powinien wynosić – 1 szklanka kaszy = 1,5 szklanki wody.
  • właściwości: nie zawiera glutenu; bogata w białko, minerały: żelazo, potas, fosfor, kwas foliowy, miedź oraz witaminy z grupy B.
    działa rozgrzewająco,
    w medycynie ludowej stosowana przy obfitych miesiączkach,
    zalecana osobą z: nadciśnieniem, chorobami serca, niedokrwistością, chorobami układu krążenia, anemią, dla diabetyków oraz osób z problemami jelitowymi,
    idealna dla osób z cukrzycą
  • przeciwwskazania: osoby z niewydolnością nerek, chorzy na wrzody żołądka i dwunastnicy, dzieci poniżej 10-tego miesiąca życia
  • powstaje z łuskanych i prażonych ziaren gryki
  • „W porównaniu do pozostałych kasz, ta odmiana kaszy zawiera najwięcej jednonienasyconych kwasów tłuszczowych, wapnia, fosforu oraz kwasu foliowego. Jednocześnie ma w sobie 2 razy więcej potasu i manganu, od 2 – 20 razy więcej magnezu, 2 razy więcej żelaza i 4 razy więcej cynku i witaminy B1, B6 niż kasza jęczmienna.” (źródło)



kasza jaglana

  • sposób podawania: z mięsem, rybami, warzywami, do deserów, sałatek, zapiekanek, zup i ciast.
  • sposób przygotowania: Kaszę należy dobrze wypłukać najpierw w gorącej, później w zimnej wodzie. Następnie wrzucić do gotującej się, lekko posolonej wody. Dodać łyżkę masła. Gotować do momentu kiedy na gotującej się kaszy pojawią się „kratery”, w tym momencie należy wyłączyć gaz a garnek przykryć. Kasza „dojdzie” pod przykryciem.
    Stosunek wody do kaszy powinien wynosić – 1 szklanka kaszy = 1,5 szklanki wody.
    Aby otrzymać bardziej delikatny smak kaszy należy ją gotować na mleku.
    Warto kaszę namoczyć na kilka godzin przed ugotowaniem, z odrobina soku z cytryny. Zabieg ten pomoże dezaktywować związki odpowiedzialne za utrudnianie przyswajania składników mineralnych (fityniany).
  • właściwości: lekkostrawna, bogata w żelazo i cynk oraz witaminy, sole mineralne.
    Na 100 g kaszy przypada: białko – ok 11 g, węglowodany – ok 72 g.
    Zalecana osobą mającym problemy z trzustką, wątrobą, pracą jelit, nerek.
    Korzystnie wpływa na stawy, włosy, skórę, paznokcie.
    Zmniejsza stan zapalny błon śluzowych = polecana na katar.
    Reguluje poziom cholesterolu we krwi.
    Korzystnie wpływa na pamięć i koncentrację (lecytyna i wit. E).
    Nie zawiera glutenu.
    Ma działanie zasadotwórcze, polecana przy diecie zasadowej.
  • przeciwwskazania: osoby z niedoczynnością tarczycy (osoby te nie powinny jeść kaszy jaglanej częściej niż raz w tygodniu). Osoby cierpiące na cukrzycę powinny jeść kaszę jaglaną rzadko i w małych ilościach (indeks glikemiczny wynosi 70).
  • otrzymywana z łuskanych ziaren prosa.



kasza jęczmienna

  • sposób podawania: dodatek do dań mięsnych, warzywnych, stosowana do zup, naleśników, deserów, farszu, zapiekanek
  • sposób przygotowania: Kaszę należy dobrze wypłukać wodzie. Następnie wrzucić do gotującej się, lekko posolonej wody. Dodać łyżkę masła. Gotować ok 45 minut, wyłączyć gaz. Kasza „dojdzie” pod przykryciem.
    Stosunek wody do kaszy powinien wynosić – 1 szklanka kaszy = 2,5 szklanki wody.
  • właściwości: usuwa zły cholesterol, bardzo dobrze wpływa na błonę śluzową jelita
  • przeciwwskazania: chorzy na celiakię, dzieci poniżej 10-tego miesiąca życia
  • otrzymywana z ziaren jęczmienia
  • rodzaje:
    • pęczak (obłuskane ziarna jęczmienia, półprodukt dla pozostałych kasz jęczmiennych),
    • kasza perłowa lub mazurska (grube, całe ziarna wypolerowanego jęczmienia, kasza najlepszej jakości),
    • kasza łamana lub wiejska (rozdrobnione ziarna pęczaku, wykorzystywana najczęściej jako dodatek do farszów)

Instytut Matki i Dziecka zaleca podawanie kaszy dzieciom już od 2 roku życia (poradnik żywienia dziecka od 1 do 3 roku życia)

Żródła:

  1. www.niam.pl/
  2. www.lubiekasze.pl/